Akdeniz kıyısı memleketlerde çok yetişen, içi boş, bir yıllık otsu bir bitkidir. Bol güneşli ve ve hafif toprakları sever. Yabanisi bulunduğu gibi ziraati de yapılmaktadır. Yarım metreye kadar boy atar. Tohumları sonbaharda ekilerek çoğaltılır.

Haziran-Ağustos aylarında beyaz çiçekler açar, yaprakları açık yeşil renktedir.

Kişniş’in çiçek şemsiyeleri yaz sonunda alınır ve tohumlarının olgunlaşması için gölgeli ve havadar bir yerde bir süre bekletilir. Sonra şemsiyeler başaşağı edilerek sallanır, dökülen tohumlar toplanır.

40 gram kişniş tohumu hafif ezilerek 1 litre suda kaynatılır, yemeklerden önce birer fincan içilir.

İkinci bir karışım; 1 bardak kaynar suya 1 tatlı kaşığı ezilmiş kişniş tohumu konulur, üzeri sıkıca kapatılarak 5 dakika süreyle demlendirilir ve yemeklerden önce birer bardak içilir.

Gövde ve kökü sebze gibi pişirilip yenir. Taze yapraklan salata ve güveçte pişen yemeklere katılabilir.

•   Mideyi uyarır, iştah açar, sindirimi kolaylaştırır, hazımsızlığa iyi gelir.•   Aniden başlayan mide ve karın ağrılarını bastırır.•   Öksürüğe ve nefes darlığına iyi gelir.•   Hafif yatıştırıcı etkisi vardır.•   Baş ağrısına iyi gelir.•   Kalbi kuvvetlendirir.•   Tansiyon düşürür.•   Anne sütünü artırır.•   Kekikle beraber yenirse cinsi arzuyu kamçılar.

•  Kişniş tohumu, “Defne tohumu” ile beraber öğütülüp bal ile macun
yapılarak doğumdan 1 hafta kadar önce günde 2-3 tatlı kaşığı yenmeye

devam edilirse doğumu kolaylaştırır.

•  Kişniş bir baharat olarak kimyon ve karabiber gibi yemeklere lezzet
verir.